We komen ter wereld met een eigen blauwdruk. Een oorspronkelijke natuur, vol levensenergie en scheppingskracht. Een heel eigen vuur.
Onderweg ontdekken we waar onze kracht ligt. We bouwen, ondernemen, dragen verantwoordelijkheid en geven vorm aan het leven dat we willen leiden. We groeien door onze ervaringen, maar worden er ook door gevormd. Soms zo ongemerkt dat we nauwelijks beseffen hoeveel daarvan onze keuzes nog altijd beïnvloedt. En hoeveel van onze eigenheid daardoor uit beeld raakt.
We worden goed in doorgaan en koers houden. Soms zo goed dat we niet meer merken wat we uit de weg gaan. Ons lichaam draagt die ervaringen mee. In onze adem, in spanning die we vasthouden, soms al jarenlang.
Dat speelt mee wanneer er iets op het spel staat. Bij een besluit waar veel van afhangt. Of in intimiteit, wanneer iemand zo dichtbij komt dat er iets in ons wordt geraakt wat we misschien al jaren niet hebben gevoeld.
Leef en leid je vanuit overleving, of vanuit je eigen kern?
Juist nu, in een wereld vol ruis en beïnvloeding, is die vraag van wezenlijk belang. Hoe blijven we soeverein en ten volle mens?
Stel je voor dat je steeds meer ontdekt van wat er werkelijk in je leeft. Het verlangen dat je richting geeft. Dat je met je lichaam als kompas scherper onderscheidt wat waar is en wat voor jou klopt.
Daar begint GROND. Een reis naar wat er nog meer in je leeft dan je misschien beseft. Naar de levenskracht die van nature in je aanwezig is.
Met beide voeten op de grond en je hart wagenwijd open. De kracht om positie in te nemen, je diep te laten raken en je eigen levensvuur te volgen. Om vanuit alles wat jou eigen is, tot leven te brengen wat je werkelijk bezielt.
Hoofd, hart en bekken in lijn.
De Levenslijn
De uiterlijke lijn: Wie je dacht te moeten zijn.
De innerlijke lijn: Wat er al is en wacht op ruimte.
